بلوچ کشیءِ لائیسنس

دنیاءَ عوامءِ نمایندہ وتی مردمانی حقءِ گپّءَ کننت؛ ماں پارلمانءَ پہ مردمانی وشحالی و گھبودیءَ ،قانونءِ جوڑ کنگءِ کوششءَ کننت؛ وتی دمگءِ مردمانی اڑ و جنجالاں اشکننت و پہ آھانی گیشّ و گیوارءَ کوشش کننت؛ چہ حکومتی کارندھاں جست و پرس کننت و پسّو لوٹنت ۔ کئے گشیت کہ مئے روایرشتی بلوچستانءِ گچین کنائینتگیں نمایندہ چہ اے دگہ ملکانی عوامی نمایندھاں سُست ترانت؛ آ بلکیں یک دستے نہ ، دو دست و سئے دست نہ – نزاناں چنت دست- دیماترانت بلے پہ مردمانی حقءِ پدجنیءَ نہ بلکیں پہ حق کشیءَ ؛ چہ حکومتی کارندھاں و انتظامیہءَ جُست گرانت و آھانی سرا برانز برانت بلے نئیکہ پہ اشیءَ کہ آ وتی اختیاراتءَ ناجائز کارمرز کننت بلکیں پہ اشیءَ کہ آ ماں بلوچءِ پُل و پانچ ، لٹ و کٹ و کشت و کوشءَ پرچیا سُست انت۔

گوں پولیس و ملکءِ انتظامیہءِ کارندھانی گندگءَ مردم امنیتءِ احساسءَ کنت ؛ بلے مئے روایرشتی بلوچستانءَ ، ایرانءِ اسلامی جمھوریءِ انتظامیہءِ سلاحبنداں گشئے چہ حکومتءَ لائیسنس رستگ پہ بلوچءِ گر و بند و کشت و کوشءَ ۔ چو زانگ بیت کہ آھاں پہ وتی توپکانی چکاسگ و وتی صیادیءِ ثابت کنگءَ چہ بے گناھیں بلوچءَ دگہ ارزانتریں نشانگ دست نہ کپیت ۔ معصومیں "رویا سارانی" ھم چارشنبہ ءِ بیگاہءِ ساعت پنچ و نیمءَ (مئی ءِ شانزدہ )ایرانءِ حکومتءِ رستریں سلاحبندانی تیرانی نشانگءِ آماچ و شھید کنگ بیت ۔

دوازدہ سالگیں بلوچ دتّگ "رویا سارانی" چہ اسکولءِ امتحانءِ ژندیءَ پد ، دلءَ وشّ ات کہ آییءِ ورنائیں برات آییءِ رندءَ آتکگ و گاڑیءِ سرا لوگءَ روگءَانت ۔ آییءِ گمانءَ ھم نہ ات کہ زاھدانءِ سڑکانی ھڑکھی بادشاھاں پہ آییءِ گونڈکیں بالادءَ وتی توپک زد کتگ انت ۔ وھدیکہ آھانی گاڑی "میدان پرستار"ءَ رسیت ، انتظامیہءِ رستریں سلاحبند گاڑیءَ اوشتگءِ حکم دینت ۔ "رویا سارانی"ءِ برات "الیاس" چہ بے ڈرائیونگ لائیسنسی و لٹ و کٹءِ ترسءَ گاڑیءَ نداریت و دیم پہ وتی لوگءَ رَوت ۔ انتظامیہءِ سلاحبند چو ناھاریں گرکاں آھانی رندءَ بُج انت و تا کہ آھانی لوگءِ نزیکءَ ماں "بلوار برق"ءَ آھاں رسیننت ۔ ورنائیں الیاس گاڑیءَ داریت و ایر کپیت و تسلیم بیت ۔ ھپتاریں افسر الیاسءِ دستگر کنگءِ بدلءَ پیسرا معصومیں "رویا"ءَ گونڈلانی آماچ و شھید کنت ۔ رستریں افسرءَ الّمءَ لوٹتگ پیش بداریت کہ بلوچءِ زند و ھونءَ پر آھاں ھچّ اھمّیتے نیست ۔ چون پر آھاں ، بلوچءَ اھمیت بیت، چیا کہ آھاں بلوچءِ ضرورت نہ انت؛ آھاں ضرورت انت بلوچ سرڈگارءِ، آھاں پکارانت بلوچءِ زر و تیاب ۔ پمیشکا پہ بلوچءِ چُک چین و ولگوج کنگءَ چہ ھچ وڑیں رستری کارپداں چَک و پد نہ بنت ۔

بلے بزان کہ بلوچءِ بالاد ، نیلگ انت؛ آزاباگ انت؛ بگابند انت؛ امُنت انت؛ تپتان انت؛ ھچبر نہ جُکّیت۔

"چہ ابد بیتگ تا ازل مانیت"

اسماعیل امیری