تپتانءِ گڈی سرگال

(ھشتمی-گڈی بھر)

اسماعیل امیری

چہ ساہ ژپّیں حقیقتءِ درشانیءَ پد ، من گڈی سرگال چو نبیسان و دیما بران کت :

"اے درست پرچیا ، چہ پیم و چون بوتنت ؟ اے جستانی پسّوءَ ، مئے ھما درستیں وانوک شرّیء زاننت کہ آھاں" تپتان" ونتگ و مئے "مالی حساب" چارتگ انت و آھانی سرا فکر کتگ ؛ ھما درستیں گراک و لوٹوک (کہ بازینانی نامءَ چہ یکےءَ گیش دیم دیگ بیتگ) کہ "تپتان"ءِ سرجمیں زندءَ یک پیسہ اے ھم دیم اش نداتگ ۔ ھدامرزی آزات جمالدینیءَ ماں وتی ماھتاک "بلوچی" (جولائی-اگست 1975)ءِ سرگالءَ "گڈی حوال"ءِ سرحالءَ گشتگ ات :'۔ ۔ ۔ بلے چہ اے راستیں گپّءَ کسے وتی دیمءَ ترّینت کت نہ کنت کہ قومانی تعلیمی و ثقافتی زندءِ تھا زرّ و سرمایہءِ مزنیں دستے و اشانی زندگ دارگءَ پہ یک زنڈیں سوبے کہ اے چیز چہ شومیءَ بختءِ پہ وادءِ کساسءَ ھم گوں ما نیست و پیدا نہ بیت ، ھر چنکس کہ ما خواری کشت ، سکّی چست کرت ، ما اے چیز پیدا کرت نہ کت ۔

مارا سکّ ارمان و افسوس انت کہ بلوچانی تھا زرّدار و سرمایہ دارءِ بوئگءَ گوں ، مارا اے کمیءَ وتی شکار کرت ۔ ما وتی ھر مزن لاپ ، مزن نام و ٹوہ پاگیں 'دربارانی دروازگ' جت بہ ڈنّ و شھرانی تھا چہ موٹرانی دریگاں آیانی کوپگ سُرینت ، بلے نہ کسےءَ مئے ھبر اشکت و نہ مئے نیمگا پہ نیم چمّی چارت ، بلکیں آیانی زانت و بلوچی ئیں میارءَ چہ وتی ھندءَ ھم وترا نہ سرینت ۔ درد و میار بہ ھما دلاں دیست کہ آیانی اولی ئیں خشت چہ دردءَ جوڑ بوتت و آ وت درداتنت ۔ آخرءَ ما ھمے زانت کہ مئے دردءَ درمان نہ رسیت بلکیں آ یک ناسورے جوڑ بیت و روت ۔ ارمان! کہ گوں اے دردءَ درمان ھم بوتیں !!' ۔

چہ ھدامرزی آزات جمالدینی – کہ وتی سر و مال ای اے راہءَ ندر کت انت – ءِ اے گپّاں گیشتر ، دگہ ما چے گشت کنیں ، و نہ دگہ گپّےءِ گیش کنگءِ ضرورت انت ۔ مئے" واھگانی کاروان" کہ تپتانءِ دروشمءَ ٹکے ٹکے دیما روان ات ھم ھمے دردءِ آماچ بوت و جوکی جت انت ۔ نزانیں کہ پدا ، باریں بود کنت یا نہ ، اے باروءَ ما ھچّ گشت نہ کنیں و وتی گرانقدریں ادیب ، قلمکار ، ادب دوست و وانوکاں "تپتان"ءِ رھچاریءَ ، رھسراں نہ نندینیں ۔

جنینانی نمبر: مئے واھگ ات کہ بلوچ راجءِ جنینانی باروءَ تپتانءِ یک خاصیں تاکے ، مارچ 1991ءِ ماہءَ شنگ بکنیں کہ ماں اے تاکءَ جنینانی زند و چاگردءِ درستیں تک و پھناتانی سرا گپّ و تران ببیت و پر اے تاکءِ شنگ کنگءَ ما جار ھم جت ۔ بلے مارا بژن و اپسوز انت کہ مئے اے واھگ اشکند بوت ۔ ھما سرتاک کہ ما پہ جنینانی نمبرءَ شوھاز و گچین کتگ ات ، ھمیش انت کہ نوں ھمے تاکءِ براہ انت و ھمے دابا لھتے نبشتانک کہ پہ جنینانی نمبرءَ مارا رستگ اتنت ھم ھمے تاکءَ ھور انت ۔

منّت واریں : گڈ سرا ، اگاں ما وتی قلمکار ، وانوک و نمایندھانی منّت وار مہ بئیں گڑا مستریں نا شگری دگہ چے بوت کنت، چیا کہ آھاں مدام مارا گون وتی درّیں سر و سوج ، نبشتانک ، شعر و مدتاں منّت وار کتگ "۔

اداں من یک برے پدا ، خاص واجہ پیرل شئے تگریءِ کہ آ وھداں "عمان"ءَ ات ، نامءَ گراں ۔ من دلجماں کہ آییءَ چہ وتی وس و واکءَ گیش پہ تپتانءَ جھد کتگ و تپتانءِ زرّ مدام پہ وھد دیم داتگ انت و ھمے دابا وتی دگہ سنگت ھم کڈن کتگ و سکین داتگ انت ۔ ھمے پیما ماں "عمان"ءَ بشیر صادق ھم یکے چہ ھنچیں بلوچی دوستان ات کہ مدام پہ تپتانءِ بھا کنگ و زرّانی پہ وھد رسینگءَ اوشتاتگ ات۔ اداں ، من تپتانءِ خلیج و یوروپءِ درستیں دوست و دوزواھانی نامءَ گپت نہ کناں ، البت بیت نہ کنت کہ من چہ بحرینءَ واجہ چاکرعلی ابرارءِنامءَ مہ گراں۔

من اے گپّءَ بے ریاءَ گشاں کہ اگاں خلیجءَ ، پیرل شئے تگری ، چاکرعلی ابرار و عبدالغفور کوپچیءِ وڑیں بلوچی زبانءِ ھدوناک و یوروپءَ منی نزیکیں سیاسی و راج دوستیں سنگت مبوتین اتنت ، تپتانءِ گڈی تاک و گل خان نصیرءِ "ھپت ھیکل و جنگانی زراب"ءِ شنگ کنگ پہ من سکّ باز مشکل تر بیتگ ات ۔

(ھلاس)

گلیں وانوکاں ! وتی درّیں ھیال و کاگداں جھلءِ نشانیءَ پر من دیم دئیت :

amiriism@googlemail.com