بحران کمبود نیروی کار، یا بحران کار در بلوچستان
 
روز هفتم تیرماه 1387، حمید ریگی رئیس مرکز آموزش فنی و حرفه ای شهرستان خاش درگفت و گو با ایسنا گفت: بحران کمبود نیروی کار ماهر منطقه را تهدید می کند. وی افزود که اتکا به شغل های دولتی را جهت حل بحران بیکاری ناکارآمد دانست و تنها راه حل معضل اشتغال را پرداختن به ایجاد شغل در خارج از ساختار دولتی اعلام کرد و نقش روشنفکران، روحانیون و مبلغان و خانواده ها را در ترویج فرهنگ خود اشتغالی و روی آوردن به مراکز آموزش فنی و حرفه ای مهم ارزیابی کرد. از اینکه آقای ریگی شجاعت از خود نشان داده اند و توانسته اند و در مورد مشکلات بلوچستان سخن بگویند، باید قدردانی کرد. از تمامی مسئولین بلوچ و روشنفکران بلوچ این را باید خواست تا با بیان درد و رنجها و نیز ارایه راهکارههای مناسب و عملی وظیفه ملی خود را در قبال ملت تحت ستم و محروم بلوچ بخوبی ادای کنند.
آقای ریگی در فضای دیکتاتوری حاکم بر بلوچستان توانسته اند تا فقط از بحران کمبود نیروی کار در خاش سخن بگویند اما لازم است تا یادآوری شود که نخست باید کاری در بلوچستان باشد تا کمبود نیروی ماهر مسئله ساز شود. بنابر آمارهای روزنامه های رسمی رژیم، رتبه اول بیکاری کشور را بلوچستان دارد که بالای 35 درصد است. واقعیت اینست که فارغ التحصیلان بلوچ که در رشته های فنی و حرفه ای دارای مدارک عالی هستند، مورد تبعیض سیستماتیک رژیم قرار دارند و از یافتن فرصت کاری محرومند. باید پذیرفت که در بلوچستان بحران کار است تا بحران نیروی کار.
رژیم ضد بلوچ، تقریباً تمامی پست و سمت های ادرای در بلوچستان را به افراد غیر بلوچ و بلوچستانی و وابستگان خود واگذار کرده است. رژیم با این سیاستهای حاشیه رانی اش، نیروی تحصیل کرده بلوچ را بباد مسخره گرفته و خانواده های بلوچ را در ترغیب فرزندانشان به فراگیری علم و دانش دلسرد کرده است. رژیم انگیزه تحصیل را به پایین ترین سطح در بلوچستان رسانیده است تا بلوچستان را پس از گذشت مدت زمانی پر از افراد غیربلوچ کند تا دموگرافی بلوچستان بنفع رژیم تغییر نماید.
 
تفسیر خبر از زرمبش
8/تیر/1387