بــــــــرگElectricity

نبیسوک: ولیـد گـربنی

دو (2) یا سے (3) سالء مدت کہ گوزیت گڑا ملک دیارء یاد منی ڈولیں درانڈیھیں مردماں گیڑ کننت۔ پمشکا وھدے منا موہ دستا کپتگ ات، پہ گلزمینء دیدار ء برات ء وارسانی گدارء آتکگ تاں۔ منا ھفتگے پر گوستگ ات۔ بلےانگت باز گندگی ات ء باز جاھاں روگی ات۔ انشپی مھمانجاہء گوں مں ھور مھیمء ھم داشتگ ات۔

وھدے مۓ مھماندار پہ وپسگا شت انت، گڑا ما دوئیناں وتی سازمانی کار گیشینت انت ۔ رندترا مھیمء وتی جیڑھانی بیاں کنگ بندات کت۔ مں آئیء گپ کہ منی ھیالء بازیں نوجوانانی دلانی پاھار تنت، شرّی سرا گوشداشت انت۔ پہ جوابء وتی لیکہ ھم درشاں کت انت۔ گڈسرا پہ آئیء دل اڈیء مں گیش کت؛

"من عشقء نام باز اشکتگ ء وطن عاشق ھم باز دیستگ۔ تئ مھر ء ھم وتی جاہ ء مقام است انت۔ اگر ستک دل بچارے، اے ھدوکی تئی مقامء چہ بازیناں برزتر بارت۔ منی گپء مانا ترا رد گشگ یا دلپروش کنگ نہ ات۔ مں لوٹت کہ اے راہء گرگٹاں چہ ترا ڈاہ دیوں۔ پچیکہ مۓ چاگردء ماں اے پڑا چہ سوبینیء سرانی روگء خطرگیشتر انت"۔ پدا وتی گپء گیش کنگء درگتا گالائتاں-

"مں چہ ترسوکیں کماشاں نہ ئوں۔ منی دستا اگہ بوتین ات مں وت ترا کوپگاں چست کتگ ات ء مان اے انگّریں پڑا ایر داتگ ات ۔ ۔ ۔ ۔ ۔ ۔"

مھیم منی گپ گڈّت ء گشتی " واجہ چہ انگّر گالء منا سید ظھور شاہء یک شعرے یاد کئیت کہ پہ منی رھشونیء بس انت، آ گشیت '

انگّریں واھگء سوگات انگـر

دل اگہ انگّر انت، انگار نبیت ' "

ھمے ڈولا منی ء مھیمء گپ کٹّت انت ۔ وھدے میتگ پھکا بے ترک توار بوت گڑا مھیم وتی واھگانی منزلء نیمگا گامگیج بوت۔ البت ناکو دوستلء وتگوش کہ کمال خان الھان کنگا ات انگت ڈاہ ات۔ دیر نہ گوست کہ منی دل ھم ھبینگ شت۔

مھیمء روگا دیر نہ گوستگ ات کہ یک اناگاہ برگ1 شت انت، ھر نیمگا تھاریء مان شانت۔ ناکو دوستل ٹیپ ھم بند بیت ء گشیگا کمال خان کسے ء ناگٹ کت۔ مردمانی گشگ ات کہ دگنیاء وپت، بلے ناکو دوستلء وتگوش ھیچبر واب نہ کپت۔ نرم نرمء مردم گرمیء سوبء چہ وابء پد درھت انت۔ ھر یکے وتی ھیداں پھک کناں ء چمان لتاراں چہ نپاد،بؤپ ء بالشتانی سرا چست بواں بوت انت۔ کورو پـچورو کنان ء ھر کس ٹوکر وران چہ کوٹی ء بانانی توکا درا روان بوت انت ۔

من مھمانے ھساب توں بلے وتی براتانی لوگ ات ۔ پمشکا مں دل تنا وھدء داشت نہ کت تا کسے بییت ء منا راھشونی بکنت کہ چے بکناں۔ چوناھیء چک چوریانی صلوات سیڑہ ء کسا نزانت کے پہ کجا ء کے پیسر یا کے رندا ات ۔ درا ھم تھار ماھیء مانپوشتگت ات، بلے ادا کد ھیدانی ھوشینگا ھوا ھنک ات ۔ درا مردم یکدگرا گالوارانی سرا جاہ آرگا تنت ۔ گوں ھمے گالواراں مات وتی چکء، چک وتی پتء ء پت وتی جنء شوھازگا تنت ۔

باز وھد پرنگوستگ ات کہ ماں شیواراں2 سرکارء برگ رسینتگ ات، بلے ھمے گونڈیں وھدا مھلوکء انچو ھیل کتگ ات کہ پہ بازیناں برگء روگ بزاں گین3 ء روگ ات ۔ مں وھدے بے برگیء مھلوکء تلوسگ دیست منا گیر آتک اتک انت گوستگیں دور ۔ ھما دور کہ ما چہ وتی ھلکء رھیج گپت انت ء ھشت (8) تا دہ (10 ) تھاریں شپانی سفرء چہ رند ماں گوادر سر بوت انت ۔ مارا ء مّۓ اولاکاں تھارماھیء ھیچ گرز نہ ات ۔ البت ما مجبور تنت کہ تھاروکیء سفر بکنین پچیکہ گوں دولتیاں4 ڈیک ورگ ء ترس کمتر ات۔ مروچاں! گوادر ء شیوارانء ھمے سفر کلاکانی توکا گوزیت ۔ بازیں کس وتی مودانء چنگا سھبء رونت ء بیگاہء پدا وتی لوگا انت ۔ اے بے نپسانی برکت انت۔ ھدا انگریزاں خیر بدنت کہ ھمش اش اڈ کت انت ۔ مۓ ملک تنۓ وھدی پہ وت جتکے الکاپیں کؤش ھم اڈ کنگء لایق نہ انت-

بل اشیء ء بگریں وتی بنگپا ۔ گپ بوگا ات برگانی مرگ ء چہ کوٹیاں در رچگۓ ۔

مں وھدے دیست منی برات کہ منی مھماندار ھم تنت گوں وتی چوریاں گسی انت گڑا مں نرم نرمء دیم پہ کورء رھیج گپتاں ۔ تھاری وا است ات بلے مں ھمے میتگء چکے تاں ۔ انگت مں چہ ایرکپء جگر5 ء ھم شموشکار نہ اتاں ۔ ھرڈول! مں وتا شیپ دپء گورمء رسیت ۔ پہ جانء شودگا مں آپء توکا دور کت۔ آپء ھونکیء چہ گرمء منجتگیں منی ساہ پدا آرت۔ مں یک زنڈیں کلاکے ھمے گورمء تھا برے سربر آپء ، برے چیر آپء، برے تلگیء ء برے جھلانکیء گوازینت۔ نوں بام دیگا ات۔ مں وتی پوشاک پر کت انت ء دیم پہ میتگء مسیتء چھر کت۔ نماز امامء پشتا ونت، پدا پہ بیانء گوشدارگا کنڈےء نشتاں۔ دیر نہ گوست کہ امام بیانء لگت۔

وھدے ملا ء بیان ھلینت گڑا رئیس شوری علیرضـــــا چست بوت، کاگدے چہ جیبء کشتی ء پدا درائینتی " اے اولی رند نہ انت واجھاں! گمشاد گوستگیں رندا کہ آتکگ ات مۓ سرا ھنچیں جیڑہ ۓ دور ئی داتگ ات۔ اے رندی پدا واجہء(پہ طنز) برکتا مئے ورنا دولتیانی زاہ ء لٹـّاں بورانت۔ ۔ ۔ ۔ ۔ ۔"

منی برات ھم نشتگ ات چؤکہ منیء آئیء دل ھم پاھار آرگا ات۔ منی درد درانڈیھی ء برات ئے سرکارء ظلم ء زوراکی تنت۔ اے نگیگیانی آماچ سرجمیں چاگرد ات، بلے مھلوک بیوس ات۔ زوراکیاں مردمانی چم کور ء زبان لل کتگ ات۔ کسی توکا ھکّیں دانکے چہ دپا در کنگء ھمّت پشت نہ کپتگ ات ۔ مں شرّی سرا سرکچ وارت کہ ھرکس اداں جاورانی آماچ ات- پھکانی دل چہ مھرومیاں ریش، بلے بیواک تنت۔ مں یوکیں کس تاں کہ چم پچ تنت ء زبان! آزات ات۔

مں مارگا تاں کہ منی براتء منا مھمانداری کنگء رو گرگا انت، فکروں کت کہ اگہ آ گال بئیت گڑا وتا دلسیاہ کنت۔ انگت جاور آ ڈولا سازگار نہ اتنت کہ چہ ھلکء توکا پہ ھکّء توارے چست ببیت۔ اے منی چستیں توارء تھلء ترپشیں پسو تنت، اشانی دیم منا وت دارگی ات۔

اگہ راستیء بچارے مں مھمانے تاں، چہ ھر ڈولیں، بزاں سرکاری یا مردمی reaction ء وتا رکّینگء سرجمیں راہ دستا تنت۔ مں گیشتر دل داشت نہ کت ء چست بیت، گشتاں؛

" واجہ علیرضا ! یک نوجوانے عقل ھوشء رسیت، گڑا حال حبر اشکنت، ترّتاب کنت، گوں وتی چمّان گندیت کہ آ دگہ راجانی ورنا چہ دگنیا ھر ڈولیں نیامتء بھرمند انت، مروچیء فکر اش نیست، پہ بانداتء گمی نہ انت، لیب گوازی انت، ناچ گانا، ڈوھل سرنا، چنگ سرود ء عیش نوش انت۔ آدگرانی فکراں ء رشت ردومء غم اندوہ چو کہ وروکا ورگا نہ انت۔"

" پدا وتی سرا چمّاں شانک دینت، گڑا بید چہ نیزگاری، ناامیدی، زبھری، غم،نادراھی ء پریشانی ء دگہ ھیچ نہ گندانت، اشانی چکّا، وتی مات ء پتء بے بسیان گندنت۔ باور کن ات واجھاں، اے ڈولیں نوجوانانی ترسینگا واجہ ھدا ء وت چہ آسمانء ایر کپگ لوٹیت۔ منی ء تئی گّر نھرّ اشانی ارادھاں مٹّینت نہ کن انت۔ نیکہ سرکارء گربند ء لٹ کٹ اشانی دلانی پاھاراں ایر آرت کن انت۔ اے ورنا پہ وتی ھکّاں پاھوء ھم چکّنت ء گٹّا لوپ کن انت۔ "

"اے چاریں دانک کہ اے ورناھاں ماں تاکدیمےء نبیستگ انت ء پہ منی ء تئی دلگوشء ماں شپء تھاریء دروازگانی دپء دور داتگ انت، پرے حبرء آ لائق ستا ء شاباشی انت۔ منا ء ترا پر نہ جنت کہ آیانی ھلاپ ء وتا چہ زھرا نـک نادوک بکنیں ۔"

" منی واجھاں! تا کدیں ما چمّان بندیں، گوشاں کرّ کنیں، وتی دلاں پہ زور سھڑینیں ء ھنچو شون دیگء کوشستء کنین کہ گشیگا ھچ نہ بوتگ ء نیکہ چیزے بوگا انت۔ نون وھد آتکگ کہ ما کماشی ء مستری ء نامء مھلوکء ھکّاں مجنین۔ ضرورت اشنت کہ آھانی ھکّانی گرگا چہ ھر کسء پیسر ببیں، اگہ پہ کار بیت وتی جانانی ندر کنگا ھم پیش بکپیں۔ ۔ ۔ ۔ ۔ ۔"

انگت منی گپ نہ کٹّیتگ ات، منی برات ء دیم گوں مں کت ء گشت "گمشاد! مں الّماں، اداں نشتگیں مردماں شمئے کلہ رست۔ شرتر ھمش انت گوں گیشتریں گپّاں وتا سر درد مدے۔"

--------------------------------------------------------------------------------

1-برگ= بجلی، لین، قھربا،electricity

2۔ شیواران= فرضی میتگے

3۔ گین= نفس، ساہ

4۔ دولتی/دولتیاں= سرکاری مردم/مردمان، پولیس،فوج ،بگربدار۔

5۔ جگر jugr= درچکے (جگر مدام بارچہ ملّا انت)۔